Hoe VALDUVIS tot stand kwam


De idee voor VALDUVIS ontstond een aantal jaar geleden onder impuls van De Rederscentrale en de Vlaamse Visveiling. Gangbare beoordelingssystemen slaagden er volgens De Rederscentrale niet in om een genuanceerd beeld te geven van de Vlaamse visserij. Ook de visveilingen waren vragende partij om gedetailleerde duurzaamheidsinformatie aan hun klanten mee te geven. Er was nood aan een objectieve en wetenschappelijk onderbouwde evaluatie van duurzaamheid in de visserij. 

 

De VALDUVIS-tool is het resultaat van een reeks wetenschappelijke projecten waarbij het beoordelingssysteem steeds verder verfijnd werd. Ook nu worden de indicatoren verder getoetst aan de meest recente wetenschappelijke studies.

In VALDUVIS I (2012-2014) werd door ILVO de methodologie ontwikkeld om duurzaamheidsscores te berekenen tot op tripniveau. Vervolgens werden verschillende toepassingen voor VALDUVIS geïdentificeerd: VALDUVIS als leerinstrument, VALDUVIS als monitoringstool en VALDUVIS als informatietool. In VALDUVIS II (2014-2015) werd het instrument verder in de praktijk getest in samenwerking met vier pilootvaartuigen (Z 576, Z 483, Z 201 en Z 53). In VALDUVIS-Go Life werd een adviesdocument geschreven ter ondersteuning van het oprichten van een duurzaamheidslabel voor de Belgische visserij.

De verschillende rapporten zijn te vinden bij publicaties.